Creatief Verleden | Creatieve expressie

Ontdek mijn creatieve verleden

Tijdens deze oefening merkte ik dat ik mezelf eerst begon te vergelijken met kunstenaars of muzikanten, waardoor ik het moeilijk vond om mijn creatieve verleden te benoemen. Ik herinner me dat ik notenleer heb gevolgd maar na een jaar toch geen instrument ben beginnen spelen. Ook dacht ik aan de drie jaar hiphopdansles die ik volgde, terwijl ik nu soms merk dat ik in clubs of op festivals veel stijver beweeg.

Pas toen ik begon te denken aan hoe ik dat allemaal beleefde, kon ik mijn creatieve levensloop breder bekijken.

Toen ik jong was, dacht ik niet na over hoe creativiteit perfect hoorde te zijn. Ik zong liedjes fonetisch mee zonder te veel op de juiste toon te letten. Het maakte niet uit of een kunstwerkje origineel genoeg was, maar ik maakte gewoon waar ik zin in had.

Mijn creatief verleden leek heel ver omdat ik nu veel sneller analyseer, vergelijk en patronen probeer te herkennen. Ik zit vandaag meer in mijn hoofd dat in mijn lichaam. Waardoor ik creativiteit minder herkende in mezelf, terwijl dit wel altijd aanwezig is geweest.

Woord

Een moment waarop ik me wel ster verbonden voelde met mijn lichaam, was tijdens mijn Yoga Teacher Training enkele jaren geleden. Voor ons eindwerk moesten we een yogales voorbereiden. We hadden dat jaar veel kennis gekregen en mochten die nu op onze eigen manier in een les verwerken. Ik had een klein meditatiegedeelte toegevoegd om de yogales mee af te sluiten. Ik oefende mijn sequentie en tekst zodat ik een goed houvast had, maar tijdens de les moest ik ook afstemmen op de mensen in de ruimte. Een les loopt niet altijd zoals gepland, en je moet aanvoelen wat nodig is en hoe je daarop inspeelt. Daarom leerde ik mijn tekst niet volledig uit mijn hoofd.

Tijdens mijn examen was ik lichtjes nerveus. Ik wist dat we doorheen het jaar hadden geleerd om op onze ademhaling te focussen en in ons lichaam te zakken. Dus dat deed ik. Ik begon mijn deel van de les te geven en daarna volgde de meditatie. De woorden kwamen vanzelf, niet perfect, maar wel passend op dat moment. Ik voelde me zelfzeker, gecentreerd en de woorden vloeiden uit mij.

Achteraf vertelden enkele medestudenten me dat ze moesten wenen tijdens de meditatie. Ik was daar oprecht door geraakt, om te beseffen, dat de woorden die ik sprak bij de anderen iets teweegbrachten. Ik sprak vanuit mijn voorbereiding maar dit kwam vooral binnen omdat ik niet bezig was met perfectie. Ik was aanwezig, afgestemd en verbonden met mijn zintuigen. Daardoor ontstond er ruimte om de woorden die ik uitsprak te voelen.

Dit leerde me later dat taal niet alleen informatief hoeft te zijn. Woorden kunnen naast begeleiden, ook vertragen en iets raken bij de ander, zelfs wanneer het informatief is. Voor mij was woord hier een vorm van verbinding met mezelf en met een ander.

Beeld

Ook beeld was een deel van mijn creatieve expressie. Vooral via kleding, interieur en amateurfotografie. Als kind en tiener vond ik het altijd stimulerend om bezig te zijn met het vinden van mijn stijl. Sommige fases wou ik trendy en hip zijn, andere fases was ik bezig met wat mij paste en wat ik zelf mooi vond. Maar het was altijd iets dat aansloot bij mijn gevoel.

Vaak stond esthetiek boven comfort. Het was niet altijd praktisch, maar het was een vorm van zelfexpressie. Via kleding kon ik tonen wie ik was, of misschien wie ik op dat moment aspireerde te zijn.

Hetzelfde geldt voor mijn interieur. Ik kan er veel tijd in investeren tot het voor mij klopt. Ik startte ook een pagina op Instagram om mijn reizen vast te leggen op een manier die mijn gevoel vertaalde. Hoewel ik niet super actief was, kijk ik er toch wel op terug als een periode waarin ik het leven echt beleefde. Ik keek naar licht, kleur en sfeer en selecteerde foto’s die bij mij een gevoel opriepen.

Beeld helpt mij om sfeer en gevoel vorm te geven. Soms vind ik niet direct de woorden en dan kan beeld een subtielere vorm van expressie zijn. In die zin is beeld voor mij ook een manier om betekenis te geven aan wat ik beleef maar nog niet kan of wil uitspreken.

Beweging

Beweging was vroeger meer aanwezig dan ik eerst dacht. Ik heb drie jaar hiphopdansles gevolgd van 13-16 jaar. Toen dacht ik er niet veel over na. Ik leerde de choreografie van de dansleraar en voegde daarna mijn eigen persoonlijkheid eraan toe. Hoewel ik altijd wel verlegen was, genoot ik altijd van de danslessen, dit was voor mij meer sport dan een vorm van creatieve expressie.

Nu merk ik dat die soepelheid er wat uit is. Ik voel ik me veel stijver in clubs of op festivals. Waarschijnlijk omdat ik ook veel in mijn hoofd zit en bezig ben met over hoe ik overkom. Nu heb voel ik minder schaamte of ben ik meer zelfbewust wanneer ik besef dat dit helemaal niet moet.

Toch vind ik dat ik van kleins af aan veel beweging heb gehad wat er voor heeft gezorgd dat ik me confor..............me helpt om meer in mijn lichaam te zakken. Dat heb ik tijdens de Yoga Teacher Training en tijdens andere sportieve momenten ook gemerkt. Beweging brengt mij uit mijn denken en terug naar mijn ademhaling en fysieke aanwezigheid.

Dit toont me dat beweging niet alleen sportief of technisch hoeft te zijn. Het kan ook een manier zijn om te voelen waar ik vrij ben en om me creatief uit te drukken.

Muziek

Daarnaast geniet ik ook van muziek, maar minder op een technische manier. Mijn ouders wilden dat ik op z’n minst een jaartje notenleer volgde toen ik 12 jaar was, maar tijdens dat jaar merkte ik dat ik weinig affiniteit had met muziek als theorie en oefening.

Later besloot ik toch om drumlessen te volgens bij een privéleraar. Ik heb dit drie jaar gedaan. Percussielessen passen beter bij mij omdat het lichamelijker en ritmischer aanvoelde. Daardoor voele muziek minder als theorie en meer als iets dat ik via mijn lichaam kon bespelen.

Hoewel ik graag de persoon was geweest die een ruimte kan vullen met muziek, weet ik dat ik mijn muzikale kant vooral tijdens een autorit of een karaokesessie bovenhaal. Dan gaat het niet over zingen of technisch sterk zijn maar over plezier en even alles loslaten.

Muziek is voor mij eerder iets dat sfeer en verbinding brengt en niet iets waarin ik wil presteren.

Waar ik nu sta

Mijn creatieve comfort lag en ligt vooral in taal en beeld. Ik merk dat het al heel lang geleden is sinds ik zo bewust met creativiteit bezig ben geweest. Ik kijk ernaar uit om terug in mijn lichaam te zakken, om te voelen en te spelen, zonder dat er daar per se een kunstwerk uit moet voortkomen.

Voor mij gaat deze opdracht dus over het opnieuw leren ervaren. Ik wil onderzoeken waar mijn weerstand zit, wanneer ik controle zoek en op welke momenten ik plezier beleef.

Ik wil comfort vinden in het proberen, niet-weten en spelen. Dit vooral vanuit mijn zintuigen en niet alleen vanuit mijn hoofd.