Ontdek mijn creatieve verleden

Tijdens deze oefening merkte ik dat mijn creatieve verleden meer aanwezig was dan ik eerst dacht. In het begin zocht ik vooral in duidelijke vormen van creativiteit: muziek, dans, kunst, theater. Ik merkte dat ik creativiteit sneller koppelde aan talent en zichtbaar, out of the box eindresultaat.

Maar toen begon ik terug te kijken en zag ik dat creativiteit bij mij vaak in kleinere dingen zat. Het zijn niet allemaal dingen die ik onder "kunst" zou zetten, maar ze zeggen wel over hoe ik in de wereld stond en hoe ik er vorm aan gaf.

Wanneer ik jonger was, was ik hier waarschijnlijk vrijer in. Ik maakte gewoon wat er in mij opkwam, zonder veel stil te staan bij of het mooi of origineel genoeg was. Ik zong liedjes fonetisch mee zonder te veel op de juiste toon te letten. Het maakte niet uit of een kunstwerkje origineel genoeg was, maar ik maakte gewoon waar ik zin in had. 

Mijn creatieve verleden bestaat meer uit kleine stukjes van expressie. Deze opdracht helpt me om die vormen opnieuw te herkennen in woord, beweging, beeld en muziek.

Woord

Een moment waarop ik me wel sterk verbonden voelde met mijn lichaam, was tijdens mijn Yoga Teacher Training enkele jaren geleden. Voor ons eindwerk moesten we een yogales voorbereiden. We hadden dat jaar veel kennis gekregen en mochten die nu op onze eigen manier in een les verwerken. Ik had een klein meditatiegedeelte toegevoegd om de yogales mee af te sluiten. Ik oefende mijn sequentie en tekst zodat ik een goed houvast had, maar tijdens de les moest ik ook afstemmen op de mensen in de ruimte. Een les loopt niet altijd zoals gepland, en je moet aanvoelen wat nodig is en hoe je daarop inspeelt. Daarom leerde ik mijn tekst niet volledig uit mijn hoofd.

Tijdens mijn examen was ik lichtjes nerveus. Ik wist dat we doorheen het jaar hadden geleerd om op onze ademhaling te focussen en in ons lichaam te zakken. Dus dat deed ik. Ik begon mijn deel van de les te geven en daarna volgde de meditatie. De woorden kwamen vanzelf, niet perfect, maar wel passend op dat moment. Ik voelde me zelfzeker, gecentreerd en de woorden vloeiden uit mij.

Achteraf vertelden enkele medestudenten me dat ze moesten wenen tijdens de meditatie. Ik was daar oprecht door geraakt, om te beseffen, dat de woorden die ik sprak bij de anderen iets teweegbrachten. Ik sprak vanuit mijn voorbereiding maar dit kwam vooral binnen omdat ik niet bezig was met perfectie. Ik was aanwezig, afgestemd en verbonden met mijn zintuigen. Daardoor ontstond er ruimte om de woorden die ik uitsprak te voelen. 

Dit leerde me later dat taal niet alleen informatief hoeft te zijn. Woorden kunnen naast begeleiden, ook iets raken bij de ander, zelfs wanneer het informatief is. Voor mij was woord hier een vorm van verbinding met mezelf en met een ander.

Beeld

Beeld was meer aanwezig dan ik eerst dacht. Vooral via kleding, interieur en amateurfotografie, maar ook via kleine dingen die ik later terugvond, zoals juwelen, kleiprojecten of een mozaïekentafel.

Als kind en tiener vond ik het altijd stimulerend om bezig te zijn met het vinden van mijn stijl. Sommige fases wou ik trendy en hip zijn, andere fases was ik bezig met wat mij paste en wat ik zelf mooi vond. Maar het was altijd iets dat aansloot bij mijn gevoel.

Vaak stond esthetiek boven comfort. Het was niet altijd praktisch, maar het was een vorm van zelfexpressie. Via kleding kon ik tonen wie ik was, of misschien wie ik op dat moment aspireerde te zijn.

Hetzelfde geldt voor mijn interieur. Ik kan er veel tijd in investeren tot het voor mij klopt. Ik startte ook een pagina op Instagram om mijn reizen vast te leggen op een manier die mijn gevoel vertaalde. Hoewel ik niet super actief was, kijk ik er toch wel op terug als een periode waarin ik het leven echt beleefde. Ik keek naar licht, kleur en sfeer en selecteerde foto’s die bij mij een gevoel opriepen. 

Toen ik oude foto's terug vond van mijn juwelen, tekeningen, kleiwerk en andere projecten, besefte ik dat beeldende expressie sterker aanwezig was dan ik initieel dacht. 

Beeld helpt mij om gevoel een vorm te geven. Soms vind ik niet direct de woorden en dan kan beeld een subtielere vorm van expressie zijn. In die zin is beeld voor mij ook een manier om betekenis te geven aan wat ik beleef maar nog niet kan of wil uitspreken.

 

 

 

 

 

 

Beweging

Ik heb drie jaar hiphopdansles gevolgd van 13-16 jaar. Op dat moment zag ik dat vooral als een sportieve hobby. Ik leerde de choreografie van de dansleraar en voegde daarna mijn eigen touch aan toe. Ik stond er niet bij stil dat dit ook een vorm van expressie was. Pas nu besef ik dat er veel expressie in zat, het ritme, houding, het durven zichtbaar zijn.

Nu ik ouder ben, is die soepelheid er zichtbaar uit. Ik voel me veel stijver in clubs of festivals. Het zelfbewustzijn heeft wat van de spontaniteit weggehaald.

Toch vind ik beweging een belangrijke manier voor mij om terug in mijn lichaam te zakken en met mijn zintuigen bezig te zijn. Tijdens de Yoga Teacher Training en op andere sportieve momenten heb ik gemerkt hoe het helpt om minder in mijn hoofd te zitten. Beweging brengt mij uit mijn gedachten en terug naar het moment zelf.

Voor mij is beweging een manier om me vrij te voelen en om me creatief uit te drukken op een speelse manier. 

 

 

Muziek

Mijn ouders wouden dat ik op z’n minst een jaartje notenleer volgde toen ik 12 jaar was, maar tijdens dat jaar merkte ik dat ik weinig affiniteit had met muziek als theorie en oefening. 

Later besloot ik toch om drumlessen te volgen bij een privéleraar. Ik heb dit drie jaar gedaan. Percussielessen passen beter bij mij omdat het lichamelijker en ritmischer aanvoelde. Daardoor voelde muziek minder als theorie en meer als iets dat ik via mijn lichaam kon bespelen.

Hoewel ik graag de persoon was geweest die een ruimte kan vullen met muziek, weet ik dat ik mijn muzikale kant vooral tijdens een autorit of een karaokesessie bovenhaal. Dan gaat het niet over de juiste toonhoogtes of technisch sterk zijn maar over plezier en even alles loslaten. 

Muziek is voor mij eerder iets dat sfeer en verbinding brengt en niet iets waarin ik wil presteren.

 

Waar ik nu sta

Mijn creatieve comfort lag en ligt vooral in beeld. Ik merk dat het al heel lang geleden is sinds ik zo bewust met creativiteit bezig ben geweest. Ik kijk ernaar uit om terug in mijn lichaam te zakken, om te voelen en te spelen, zonder dat er daar per se een kunstwerk uit moet voortkomen.

Ik kijk er naar uit om opnieuw te leren ervaren. Ik wil onderzoeken waar mijn weerstand zit, wanneer ik controle zoek en op welke momenten ik me het meest vrij voel. 

Ik wil comfort vinden in het proberen, niet-weten en spelen, en dit vooral vanuit mijn zintuigen.

 

 

Muzische Verwerking

 

Proef het seizoen

 

 

Voor mijn muzische verwerking heb ik gekozen om een collage te maken bij Blad Lijm Schaar in Gent. De laatste keer dat ik dit deed in de middelbare school meer dan 10 jaar geleden voor plastische opvoeding. Ik vond het super leuk om met mijn nichtje terug met prentjes, schaar en lijm te mogen werken. We haalden inspiratie uit de tijdschriften en verzamelden alles dat we mooi vonden.

Ik koos beelden en woorden die me intuïtief aanspraken en merkte dat bijna alles in deze collage met de natuur te maken heeft. Schelpen, bloemen, vogels, water, bergen,.. staan voor mij symbolisch voor verwondering, beweging en groei. 

"Ga met de stroom mee, laat verandering je vormen" en "Proef het seizoen" vatten goed samen wat ik tijdens dit OPO wil ervaren: minder controleren, meer toelaten met wat er op mijn pad komt en leren zintuiglijk door het leven te gaan.